هیچوقت فراموش نکن ،آن انسانهایی که تو به آنها مینگری مطابق آنچه که تو فکر میکنی نیستند.
آن مرد ،آن مردان همه شان چون مترسکی ،درپی دفع پرندگان بهاری عشق در تفکر تو میچرخند .
آنها هیچوقت مانند یک زن معنی عشق خالص را نمیفهمند ،آنها بیمهابا تصمیم میگیرند ،چون کودکی در پی زیباییهای اطرافشان جستجو میکنند ،حتی اگر این تکاپو به معنای خیانتی بزرگ به دیگری باشد.
آنان گاهی بیرحماند، تاریکند .
و تو
چون گلی زیبا در حصار دستان چوبی مترسک سالها خودت را پنهان میکنی اما روزیکه مترسک تو را به دست باد بسپارد ،دیگر کسی سراغی از تو نخواهد گرفت.
آنان بیرحماند چه کم و چه زیاد ،این یک حقیقت است . آنها هیچوقت نمیتوانند مانند یک زن باثبات باشند ،آنها فرومیریزند و خود را با تصمیمهای آنی نابود میکنند.
زنان قویترین نفس دنیا را دارند،زنانی که در عین ظرافت گاه تکیهگاه محکمتری برای فرزاندانشان هستند.
برچسب:
نویسنده: کیانوش فرهادی